Vers 1
Hoog, omhoog, het hart naar boven!
Hier beneden is het niet:
’t Ware leven, lieven, loven
Is maar, daar men Jezus ziet.
Wat men hoor’ of zie op aard’,
Is ons kostlijk hart niet waard:
Wil men leven, lieven, loven;
Hoog, omhoog, het hart naar boven!

Vers 2
Pracht en schoonheid moog wat schijnen,
’t Is aan d’ ijdelheid gelijk;
Bij ’t gebruik zal ’t al verdwijnen,
Goud en zilver is als slijk:
Niets, o Jezus! dan uw bloed,
Geeft voldoening aan ’t gemoed;
Wat wij lieven in dit leven,
Niets kan ons voldoening geven.

Vers 3
’t Eeuwig leven, eindloos heerlijk,
Dat ons na dit leven wacht,
Is voor ’t hart alleen begeerlijk,
Werkt onzichtbaar, maar met kracht.
Sluiten wij slechts ’t vleeslijk oog,
’t Ware leven is omhoog;
’t Leven, dat wij lieven, loven,
’t Heerlijk leven is daar boven!

Vers 4
Zalig heil, dat w’ eenmaal erven!
Gode leven, zonder pijn,
Zonder moeite, ziekt’ of sterven,
Eeuwig zonder zonde zijn,
Leven in volmaakte deugd,
Vrolijk zijn in ’s hemels vreugd;
Loven, lieven wij dit leven,
Dat ons Gods gena’ zal geven!

Vers 5
Jezus! bron dier hemelvreugde,
Die ons hart eens smaken zal;
Wat ons ooit op aard verheugde,
Gij verheugt ons boven al!
Daar Gij ons reeds hier bereidt
Voor des hemels heerlijkheid,
Waar w’ U eeuwig lieven, loven;
Jezus! trek ons hart naar boven!

Vers 6
Och! dat aller menschen tongen,
Aller Englen zang, o Heer!
Zamenstemden, zamen zongen
Eeuwig tot uw’ lof en eer!
Zonder einde geeft uw lof,
Jezus! ons de rijkste stof:
Trek tot U ons hart naar boven,
Dat w’ U eeuwig lieven, loven.