Vers 1
Welk een vriend is onze Jezus,
die in onze plaats wil staan!
Welk een voorrecht, dat ik door Hem,
altijd vrij tot God mag gaan.
Dikwijls derven wij veel vrede,
dikwijls drukt ons zonde neer
juist omdat wij ’t al niet brengen
in ’t gebed tot onze Heer.

Vers 2
Leidt de weg soms door verzoeking,
dat ons hart in ’t strijduur beeft,
gaan wij dan met al ons strijden
tot Hem die verlossing geeft.
Kan een vriend ooit trouwer wezen
dan Hij, die ons lijden draagt?
Jezus biedt ons aan genezing;
Hij alleen is ’t , die ons schraagt.

Vers 3
Zijn wij zwak, belast, beladen
en ter neêr gedrukt door zorg.
Dierb’re Heiland, onze Toevlucht,
Gij zijt onze Hulp en Borg!
Als soms vrienden ons verlaten,
gaan wij biddend tot de Heer;
in zijn armen zijn wij veilig,
Hij verlaat ons nimmermeer.